در یک آینده ویران‌شهر، دولت برزیل دستوری صادر می‌کند که شهروندان سیاه‌پوست را مجبور می‌کند به آفریقا مهاجرت کنند تا به اصالت خود بازگردند. دو پسرعمو که خود را در مرکز این وحشت می‌بینند، در آپارتمانی پناه می‌گیرند و در آنجا به بحث درباره مسائل اجتماعی و نژادی می‌پردازند و اشتیاق مشترکی برای تغییر کشور دارند.

در محله‌های فقیرنشین ریودوژانیرو در دهه ۱۹۳۰، ژوائو فرانسیسکو دوس سانتوس نقش‌های متعددی در زندگی دارد؛ او فرزند برده‌ها، زندانی سابق، گردن‌کلفت، همجنس‌گرا و پدرخوانده تعدادی از طردشدگان جامعه است. ژوائو روی صحنه یک کاباره، خود را در قالب شخصیت «مادام ساتا» ابراز می‌کند.

مردی که با والدینش در آپارتمانی متعلق به طبقه متوسط رو به پایین در ریو دو ژانیرو زندگی می‌کند، با خونسردی آن‌ها را با تیغ می‌کشد و سپس به سینما می‌رود. مارسیا، زن جوان ثروتمند و ناراضی، از سفر همسرش سوءاستفاده می‌کند تا به خانه‌اش در پتروپلیس برود، جایی که دوست قدیمی‌اش رجینا به ملاقات او می‌آید.